موضوعات 
کل نمایش:
این واسه کسی که بهترینمه
ازهمه بهم نزدیکتره
از هر که بگویم ز جور و جفا
این دگری را نکنم از خود جدا
كيستي اي دوست كه با ياد تو
باده ي انديشه ام آميخته
اي لب گرمت ز تن سرد من
شعله ي صد بوسه بر انگيخته
خنده ي من، شوخي من، ناز من
برده قرار تو و آرام تو
فتنه ي عشاق هوسباز من
زهر حسد ريخته در كام تو
من گل صحراييِِِِ خود رُسته ام
عطر مرا رهگذري نوش كرد
خوب چو از بوي تنم مست شد
رفت و مرا نيز فراموش كرد
چون تو كسي بود و مرا دوست داشت
چون تو كسي عاشق و ديوانه بود
چون تو كسي با لب من آشنا
وز دگران يكسره بيگانه بود
او همه چون مستيِ يك جرعه مي
در سر من، در تن من، مي دويد
او چو شفق من چو شب تيره فام
سر زده بر دامن من، مي دويد
آن كه مرا عاشق و ديوانه بود
با كه بگويم ز برم رفت و رفت
روز شد و شب شدم و كوهسار
پرتو مهرش ز سرم رفت رفت
كيستي اي دوست كه با ياد تو
باده ي انديشه ام آميخته
اي لب گرمت ز تن سرد من
شعله ي صد بوسه بر انگيخته
خلوتي آرهسته كردم بيا
تا شب خود با تو به روز آورم
از دل سرد تو برون شعله ها
با نگهي شعله فروز آورم
بيد بر آورده پَر از شاخ خشك
مهر بر آورده سر از كوهسار
آن به زمرد زده بر تن نگين
اين ز طلا ريخته هر جا نثار
گرمي آغوش مرا باز گير
گرمي صد بوسه به من باز ده
مرغك ترسيده پَر خسته را
زنده كن و پرده و پروازده
ليك مبادا كه چو آن دگري
برگ سيه مشق، به دورافكني
مست شوي عربده جويي كني
جام تهي مانده ز مي بشكني
|
نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مهر 1387 | 
نوشته شده توسط sms 